به گزارش خبرگزاری حیات، شعیه از پشتوانه ای قوی و بی نظیر در حوزه تفکر و اندیشه بر خوردار است و در صورت بهره گیری از بخش کوچکی از این دریای عظیم،این فرهنگ غنی عالمیگیر خواهد شد، ائمه اطهار سلام اله علیم اجمعین و از جمله امام صادق (ع) در سخترین شرایط ممکن تنها توانسته تابلوئی از آن حقیقت بزرگ رادر معرض شناخت قرار دهند، تنها مشکل موجود دراین میان، اراده شیعه جهت بکار بستن تعالیم پیشرفته اسلام و قرآن است، آن مقداری را که در طول تاریخ اسلام برروی بخش نظری تعالیم کار شده است. در بخش علمی کار نشده است. جهان هستی ،جهان عمل واجراست و امام صادق (ع) باتیزبینی خاص به این مشکل بزرگ هشداره کرده می فرماید: (کونوادعاه الناس بغیرالسنتکم) مردم را به خیرو نیکی بخوانید با عمل و کردارتان نه با شعار و سخن و خداوند متعال هم اراده کرده است به عمل و کردارتان نه با شعار و سخن و خداوند متعال هم اراده کرده است به عمل و کردار بشر خیر و برکت عنایت بفرماید و طعبیی است شاهد آن باشیم که آحادی از بشر که در اندیشه و تفکر به اسلام و تعالیم آن اعتقاد ندارند ولی دنیای آنان آباد و از رونق مادی برخوردارند این قانون آفرینش است. در قرون و اعصار گذشته با توجه به عدم احساس فاصله میان جوامع مختلف از لحاظ اقتصادی،سیاسی، فرهنگی و غیره، این مشکل ملموس و مشخص نبود ولی در شرایط فعلی جهان بیش از همه جهان اسلام و تفکر شیعه محتاج به کار بستن تعالیم فراوانی است که بدلیل مختلف و عدم توجه در لابلای کتاب ها و موزه ها مکتوب مانده است. شرایط قابل پیش بینی در آینده برای جهان اسلام شرایط سخت و نگران کننده ای خواهد بود اگر همچون گذشته و با چشمان بسته و فارغ از دغدغه به استقبال زندگی برویم. هریک از ائمه اطهار (ع) به تناسب شرایط زمان خویش تدبیر امور می نمودند و در حوزه تفکر واندیشه و عمت و اجرا نه تنها از جامعه اطراف خودبلکه از کلیه جوامع جهانی جلوتر حرکت می کردند. اسلام دینی است که پیامبر آن تعالیم خود را با سخن حکیمانه صحیفه و قرآن مستحکم آغاز کرده است و اسلام دانشگاه عظیمی است که استاد آن امام صادق (ع) است همان امامی که هریک از شاگردانش بعدها از دانشمندان و نام آوران زمان خود شدند و چند تن از آنها به اشتباه احساس استغناء علمی و فکری نموده و مبتکر فرقه های دینی شدند که هنوز هم پیروان زیادی در جهان اسلام دارند. اسلام دینی است که پیشرفت چشمگیر علوم هنوز هم توانسته است خدشه ای برآن تعالیم بزرگ وارد نماید بلکه در هر شرایطی که بتوان مقایسه ای بین آن تعالیم و یافته های جدید علوم مختلف صورت داد نه تنها تناقضاتی را نمی توان پیدا نمود، بلکه به مقدار زیادی موید یافته های متقن علمی است و در خصوص الگوهای رفتاری و اجتماعی نیز اسلام، بهترین و جاذب ترین الگوها را ارائه می نماید. حال باید ببینیم در چنین شرایطی آیا ما محتاج تعالیم راهبردی امام صادق (ع) نیستیم آیا نمی شود در بخش های مختلف جامعه از الگوهای رفتاری و تعالیم ترسیم شده توسط امام صادق (ع)بهره برداری علمی نمود و اگر شاگردان آن حضرت در شرایط جمود فکری توانستند به مشاهیر و دانشمندان زمان خود و پس از آن مبدل شوند چرا ما نتوانیم با تلفیق تعالیم آن حضرت با علوم جدید و در یک شرایط بهتر و برتر استفاده نمائیم .چرا به جای پرادختن به جنبه های راهبردی و عملی مقایسه ائمه به جنبه های عاطفی و نظری آن بیشتر توجه می شود و اگر چنین است باید به این بیت تمسک بجوییم که: اسلام به ذات خود ندارد عیبی هرعیب که هست از مسلمانی ماست